دانلود رایگان فیلم و سریال با لینک مستقیم

به تیک فیلم خوش آمدید - امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵

قوانین تیک فیلم

جدیدترین فیلم ها

دانلود فیلم اسب
دانلود فیلم اطراف آرامش
دانلود فیلم پیش خواهد آمد
دانلود فیلم هیهات
دانلود فیلم نزدیک تر
دانلود فیلم داره صبح میشه
دانلود فیلم امکان مینا
دانلود فیلم خاکستر و برف

برای مشاهده همه فیلم های جدید کلیک کنید

خرید 200 کارتون دوبله فارسی
به جای خرید یک مجموعه جا گیر از کارتونهای دلخواه خود با قیمت معادل 150 هزار تومان فقط 16000 تومان پرداخت کنید و در قالب 9 دی وی دی این مجموعه را در اختیار بگیرید ! ( 90 درصد صرفه جویی در هزینه و صرفه جویی در فضا )

» برای مشاهده توضیحات و تصاویر بیشتر این محصول اینجا را کلیک کنید ...

قیمت: فقط و فقط 16000 تومان
خرید انیمیشن

نقد و بررسی فیلم محمد رسول الله

نقد و بررسی فیلم محمد رسول الله

فیلم "محمد رسول الله(ص)" ساخته «مجید مجیدی» که این روزها سوژه سینمایی جهان اسلام شده است؛ توانسته مخاطبان بسیاری با سلیقه‌های مختلف را جذب کند.طبق آخرین اطلاعات از گیشه‌ها، فروش بلیط‌های محمد رسول الله(ص) از مرز دو میلیارد و چهارصد میلیون تومان گذر کرده است.

نقد اول فیلم محمد رسول الله

* مشخصات فیلم محمد رسول الله

کارگردان: مجید مجیدی – نویسنده فیلمنامه: کامبوزیا پرتوی، مجید مجیدی با همکاری حمید امجد – بازنویسی فیلمنامه: مجید مجیدی، بیژن میرباقری – مشاور کارگردان: رضا میر کریمی – کارگردانهای یونیت دوم: بیژن میرباقری، سیروس حسن‌پور – دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: علیرضا سبزواری، لوکا لاچین – دستیاران کارگردان: حسن نجفی، بهزاد رفیعی، محسن قرایی – مدیر فیلمبرداری: ویتوریو استورارو – فیلم‌بردار: حمید خضوعی ابیانه – موسیقی: ای. آر. رحمان – صدابردار: یدالله نجفی – صداگذار: محمد رضا دباغ دلپاک – طراح تولید: میلژن کرکا کلژاکویچ – طراحی لباس: مایکل اوکانر – طراحی گریم: جیانتو دروسی – جلوه‌های ویژه کامپیوتری: اسکات ای.اندرسون – جلوه‌های ویژه میدانی: استفانو کریدوری، محمدجواد شریفی‌راد – عکاس: نادر فوقانی – مدیران تولید: فرزاد پاک، فرهاد کی‌نژاد، مجتبی متولی، محمدرضا منصوری – مجری طرح آفریقا: فرزاد پاک – مدیر امور بین‌الملل: محمدرضا تشکری – تهیه کنندگان اجرایی: پروانه پرتو، علیرضا رضاداد – مدیر پروژه: محمد مهدی حیدریان – تهیه کننده و سرمایه‌گذار: شرکت سینمایی نور تابان

* خلاصه فیلم محمد رسول الله

روایت زندگی پیامبر عظیم الشأن اسلام از دوران پیش از تولد تا سن دوازده سالگی و ملاقات با عالم مسیحی بحیرا در یثرت موضوع اصلی این فیلم است. در ابتدا و انتهای آن، ماجرا به دوران محاصره مسلمانان در شعب ابیطالب و نحوه آزادی ایشان گره می خورد. قصه توسط ابوطالب عموی پیامبر بازگو می شود.

* درباره کارگردان فیلم محمد رسول الله

مجید مجیدی کارگردان خوشنام و با سابقه سینمای ایران به سال 1338 خورشیدی در شهر تالش استان گیلان به دنیا آمد. وی در کارنامه خود ساخت فیلم هایی چون بدوک 1370، پدر 1374، بچه های آسمان 1375، رنگ خدا 1377، باران 1379 و آواز گنجشک ها 1386 را دارد. بچه های آسمان به عنوان یکی از پنج نامزد بهترین فیلم خارجی زبان جشنواره اسکار ۱۹۹۸ میلادی شده بود؛ از همین رو مجیدی تا پایان سال ۲۰۰۶، تنها کارگردان ایرانی بوده که فیلمی از او نامزد دریافت جایزه اسکار شده است. او که کار سینمایی خود را بازی در چند فیلم بلند و کوتاه و ساخت مستند های کوتاه و نیمه بلند آغاز کرد، برای پروژه فیلم محمد رسول الله چیزی نزدیک به پنج سال زمان صرف کرد.

* نقد فیلم محمد رسول الله

از دور که نگاه کنیم و ساده بیاندیشیم ساختن فیلم سینمایی بلندی درباره اشرف شخصیت های گیتی از ازل تا ابد، نباید کار سختی باشد؛ اما حقیقت این چنین آسوده بروز نمی کند. ساخت یک فیلم سینمایی سه ساعته از جایگاه و منش والای نبی مکرم اسلام، دارای حساسیت های جدی و متعددی است که تاریخ نشان داده در توان هر کس نمی گنجد. همچنان که بسیار مشهود است. به خصوص در این سالهای اخیر که چندین فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی توسط جمهوری اسلامی ایران در معرفی پیامبران الهی و امامان معصوم (ع) تولید شد و به پرده اکران و پخش رسانه های تصویری رفت که با واکنش ها و نکته سنجی های فراوان روبرو شدند. حال بمانند نمونه های هالیوودی و شرقی که گاها هیچ شباهتی به آنچه در عقاید ما بیان شده، ندارند.

فیلم سینمایی محمد رسول الله جزو معدود فیلم های تاریخی مذهبی ای است که مشکل نشان دادن چهره معصوم – که در اینجا شخص رسول اکرم هستند – را نداشت. در تمام طول مدت نمایش این فیلم بدون اینکه هیچ احساس کمبودی ایجاد شود تنها از پشت سر و گاها از زوایه نگاه ایشان، سیر فیلم دنبال می شد. چنان که خلاف برخی فیلم های سینمایی دینی دیگر، نشان ندادن چهره معصوم نقطه قوت این اثر به شمار می رود.
تم شاعرانه فیلم در روایتگری دوران طفولیت حضرت محمد (ص) از جمله نقاط قوت دیگر آنست. علی رغم انتقاد بسیاری از اهالی دانش سینمایی، شاید بتوان گفت مجیدی بهترین راه به نمایش کشیدن جلوه های رحمانی زندگی پیامبر اسلام از همان اوان کودکی را برگزیده است. کمک به نیازمندان، حمایت از محرومان، توجه به ضعف عقول برخی مردم و نگاه محبت آمیز و دور از ترحم به پدیده های بد اجتماعی، حرفهایی بودند که گزینه شده از زندگی آن حضرت به قاب بیان در آمدند.

پرهیز از شخصیت محوری انحرافی از عواملی ست که سبب می شود مخاطب به مدت 180 دقیقه ی بی وقفه، مشغول تماشای فیلم باشد و بدون خستگی و با وجود اینکه معمولا از داستان زندگی پیامبر اسلام مطلع است، تا آخرین دقایق آنرا به نظاره بنشیند. در برخی آثار سینمای تاریخی ایران و جهان وجود دارد که شخصی قوی جثه و نیرومند تم اصلی قصه را به دست می گیرد؛ وی تا انتهای فیلم با اینکه محور داستان اصلا او نیست، ماجرا را پیش می برد و در قاب ذهن مخاطب تصویر خود را به عنوان شخصیت محوری آن فیلم – که عملا انحرافی تلقی می شود – نقش می کند. مثل شخصیت حمزه (ع) عموی پیامبر در فیلم «رسالت» ساخته مشهور مصطفی عقاد که چون در تمام عرصه ها حامی ایشان بود، در نهایت به عنوان اصلی ترین شخصیت قصه در اذهان جای گرفت. این نقص رایج در فیلم مجیدی به چشم نمی خورد و به طور غالب، پرسوناژها سرجای خود با بروز و ظهور های به موقع می آیند و می روند و در نهایت این خود رسول الله است که در خاطره اثر سینمایی به یاد می نشیند.

فیلم محمد رسول الله در حقیقت روایتی از زندگی آن حضرت توسط ابوطالب است که تماما در یک فلاش بک میگذرد. ابوطالب در دوران کهولت در حالی که تحت تحریم، در شعب ابیطالب به سر می برند، در راه بازگشت از مجلس ابوسفیان که تصمیم دارد به آنان حمله کند به سمت منزلگاه حضرت محمد (ص) در حرکت است. بر سر پله ها گوشه ای می نشیند و وارد فلاش بک می شود. ماجرا از عام الفیل و جریان حمله ابرهه به مکه ادامه پیدا می کند. این اولین بار در تاریخ است که این حادثه پر اهمیت و معجزه معروف الهی به قاب تصویر سینمایی در می آید. هجوم فیل ها، گفتگو به زبان حبشی، چهره پردازی شخصیت ابرهه که حقیقتا مناسب و باورپذیر بود، جلوه های ویژه با حالتی طبیعی و خلق لحظات اضطراب افزا از هراس مردم، از نقطه قوت های اصلی این سکانس بودند؛ اما آن چیزی که سوال برانگیز است، ارتباط این موضوع با روند قصه محمد رسول الله بود. هرچند این قدرت ساخت و کیفیت پردازش، درخور تحسین و تمجید فراوان است اما نمی توان دریافت که هدف از بیان آن چه بوده است. یعنی آیا باید پذیرفت که تنها دلیل خلق این صحنه ها نمایش آسودگی خاطر آمنه (س) در عدم ترک شهر همراه بقیه مردم است؟

شاعرانگیِ گاه گاه، که سیر فیلمنامه را دستخوش تحول خود می کرد، تأثیر خوبی بر دریافت مخاطب از منظور کارگردان می گذارد. به عنوان نمونه، سکانسی که حضرت به سمت غار حرا می رود، گل خار بیابانی به گوشه ای از عبای ایشان می چسبد و وقفه ای در حرکت ایجاد می نماید؛ او با تلاش برای جدا کردن آن که قدری دشوار می نمود، سبب شد تا قاصدک های آن گیاه در فضای کوه پراکنده شوند. گرچه این جزو خلاقیات های مجید در سبک شخصی فیلمسازی اش به شماره می رود و شاید بتوان گفت کار نویی نیست، اما درجایگاه خود و به فراخور لحظه، حرکتی تفهیمی و زیبا به حساب می آید.

از دلنشین ترین صحنه های فیلم دو سکانس پایانی آن هستند. اول صحنه یک به یک آمدن مردم در حالی که هرکدام شمعی در دست دارند به سمت کوهی که پیامبر بر فراز آن آیه شریفه " قل یا اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء…" را تلاوت می کنند؛ و دیگر، صحنه بیعت مرد و زن با او در حالی که دست در آب می گذراند و دوربین با حرکت به سمت راست، نهایتا به ماه در آب می رسد و دست مبارک رسول الله به داخل آب و قاب می آید.

این فیلم چند دیالوگ ماندگار نیز دارد که اگر چه در تاریخ مثبوت و مضبوط هستند اما بیانشان در قالب گفتار سینمایی طرزی دیگر از اثرگذاری را حاوی است. یکی نگاه متفاوت شخصیت پیامبر به خشکی چشمه که عنوان کرد: "مردم سنگ پرستی کردند و آن آب از جوشیدن ایستاد…" سپس به سمت آن رفت و با افتادن چکه ای آب بر سنگی صحنه دیزالو شد و به اتمام رسید. دیگر گفتار قابل توجه آن، گفتگوی بحیرا عابد مسیحی با حضرت محمد (ص) است در آن حین که می پرسد: "خدا را کجا می یابی؟" و حضرت پاسخ می دهد: " در دلهای شکسته…"

با اینکه دیالوگ گفتن به زبان عبری باید کاری دشوار باشد و احترام به توانایی های بازیگران بسیار مهم است، اما نمی توان آسیبی که به فیلم وارد می آورد را جبران پذیر تصور کرد! زمانی که بازیگران نقش یهودی به زبان بیگانه سخن می گویند تمام نگاه مخاطب به زیرنویس هاست تا بتواند از ماجرا سر درآورد؛ بنابراین از اصل تصویرگرایی فیلم به دور می مانند.

نقاط قوت فیلم به لحاظ سینمایی عبارتند از: قدرت تکلم روان به زبان عبری توسط شخصیت های یهودی، جلوه های ویژه از جمله خلق صحنه موج عظیم و هجوم سیل ماهی ها به ساحل، خاسکتری شدن صحنه ها هنگام ناگواری، تکنیک های تصویربرادری و موسیقی فیلم که برابر با نرمال های روز جهان بودند و باعپ تأثیرگذاری چندین برابر فیلم می شدند، بدلکاری طبیعی در خلق صحنه های مبارزه و شمشیر بازی و بازی استادانه علیرضا شجاع نوری در نقش عبدالمطب، مهدی پاکدل در نقش ابوطالب در جوانی و کهنسالی، ساره بیات در نقش حلیمه و داریوش فرهنگ در نقش ابوسفیان.

مجید مجیدی در این فیلم قصد دارد بدون تأکید بر نکته ای جز جلوه رحمانی شخصیت پیامبر اعظم، فیلمی هنری را روانه پرده اکران کند تا این بار مفهوم "هنر برای هنر" را در منظری متفاوت و در جایگاه دینی به عرصه ظهور بنشاند. حال آنکه در دوره تاریخی فعلی ضرورت ساخت چنین اثری برای معرفی دین اسلام و پیام آور صلح و مهربانی بیش از پیش لزوم پیدا کرده است.

این فیلم علاوه بر تناسب با آثار تاریخی بزرگ سینمای جهان، لیاقت آن را نیز دارد که به عنوان برترین اثر سینمایی ایران در تمام تاریخ آن معرفی گردد.

جای دارد از رئیس گیشه سینمایی که بلیت فیلم محمد رسول الله را نیم بها می فروخت بلکه همه اقشار بتوانند آنرا تماشا کنند تا قدمی باشد در راه اعتلای دین و فرهنگ اسلامی هم تشکر کنم.

نقد دوم فیلم محمد رسول الله

با آغاز اکران‌های خصوصی فیلم«محمد رسول الله(ص)» پس از جشنواره فیلم فجر در سال گذشته بازار نقد و نظر و گمانه‌زنی‌ها درباره نقاط ضعف و قوت این فیلم داغ شد. اتفاقی که طبیعتا باید برای هر اثر هنری‌ای بیفتد، برای این فیلم هم افتاد و در بوته نقد قرار گرفت. منتقدان فیلم هم غالبا کسانی بودند که دستی بر آتش دارند و حرفه‌ای‌های این عرصه محسوب می‌شوند. مقایسه فیلم مجید مجیدی با اثر ماندگار مصطفی عقاد و همین‌طور فیلم رستاخیز ساخته احمدرضا درویش، اشاره به ضعف‌های فیلمنامه و داستان نداشتن و ضعف در شخصیت‌پردازی، زیر سؤال بردن برجستگی‌های فنی و حتی اشاره به عدم سندیت بخش‌هایی از فیلم از لحاظ تاریخی عمده انتقاداتی بود که مخالفان مطرح می‌کردند.

حالا با ورود فیلم به سینماها و اکران عمومی‌اش اظهار نظرها جدی‌تر شده و شکل عام‌تری پیدا کرده‌اند. در شبکه‌های اجتماعی سیل اظهارنظرهای مردمی حاکی از رضایت و خرسندی تماشاگران از ساخت این فیلم و همین‌طور کیفیت بالای آن و بیشتر از هر چیز آثار عاطفی و معنوی خوشایندش است. سرک کشیدن به بازار مطبوعات و خبرگزاری‌ها نیز بیش از هر چیز تایید می‌کند که فیلم محمد رسول الله (ص) جای خودش را در میان آثار ماندگار سینمای ایران باز کرده و کم‌کم تبدیل به یک فیلم خاطره‌ساز برای اقشار مختلف جامعه خواهد شد. با گذشت نزدیک به ده روز از اکران این فیلم، فروش دو میلیارد تومانی آن توانسته است رکورد بالاترین میزان فروش در روزهای آغازین یک فیلم را نصیب خود کند. استقبال مردمی از این فیلم به‌حدی بود که سانس‌های فوق‌العاده‌ای برای آن حتی در ساعات نیمه‌شب نیز در نظرگرفته شد. در این میان، نکته‌ی حائز اهمیت آن است که برعکس بسیاری از فیلم‌های دیگر ایرانی، «خانواده‌های ایرانی» دسته‌جمعی برای تماشای این فیلم در سینما حاضر شدند.

در این بین هنوز هستند مخالفانی که با قصد و غرض‌های آشکار و پنهان دست به بدگوئی نسبت به پراقبال‌ترین فیلم این روزهای سینمای ایران می‌زنند. در یکی از آخرین اظهار نظرها حجت‌الاسلام مسعود ادیب در مصاحبه با یکی از خبرگزاری‌های داخلی، فیلم محمد رسول الله (ص) را به لحاظ استناد تاریخی زیر سؤال برده است. تیتر «فیلم محمد (ص) پیام روشنی را القا نمی‌کند» خود گویای نوعی نگاه و رویکرد تخریب‌گر نسبت به فیلم است.

اشاره‌ی این استاد دانشگاه به دیالوگ‌های فیلم و بی‌تأثیری آن حاکی از عدم آگاهی سینمایی اوست. نخست باید دانست هیچ‌گاه دیالوگ خوب و قوی داشتن از مؤلفه‌های اصلی قوت یک فیلم محسوب نمی‌شود؛ چرا که دیالوگی مؤثر و مفید است که در خدمت کلیت اثر باشد و مانع از شعاری شدن فیلم شود. هنر مجیدی و تیم نویسنده‌اش این است که به نحو احسن از دیالوگ در خدمت تصویر استفاده کرده است. در وهله‌ی بعد باید گفت ادعای ایشان را می‌توان از اساس غلط دانست؛ چرا که در برخی صحنه‌های تأثیرگذار این دیالوگ است که با توسل به کارکرد مفیدش بار بیانی فیلم را به دوش می‌کشد و چه زیبا این کار را انجام می‌دهد. به یاد بیاورید صحنه نامگذاری را که دیالوگ ابوطالب پایان‌بخش ابهامات درباره نام پیامبر اکرم (ص) است. و همچنین صحنه زنده به گور کردن نوزاد دختر که دیالوگ‌های دلنشین پیامبر آبی است بر آتش جهل آن مرد بدقواره. حتی دیالوگ‌هایی که بین ابرهه و عبدالمطلب رد و بدل می‌شود شاهدی هستند بر قوت دیالوگ‌های فیلم و خدمت آن به زبان تصویری فیلم.

آقای ادیب چند جای دیگر این بی‌اطلاعی و عدم آگاهی را به رخ می‌کشد و نشان می‌دهد که باید با مطالعه بیشتری در حوزه سینما اظهار نظر کند. هر فیلم تاریخی باید از حضور محققانی که در این حوزه تخصص دارند، بهره ببرد و در واقع از هر فیلم تاریخی باید توقع پژوهش تاریخی داشت. مجیدی فیلم خود را با بهره‌مندی از نظرات علما و آیات عظام همچون آیت‌الله جوادی آملی، آیت‌الله وحید خراسانی، آیت‌الله سیستانی، آیت‌الله صافی گلپایگانی و آیت‌الله مکارم شیرازی ساخته است. همچنین فیلم محمد رسول الله (ص) از حضور یک گروه مجرب از مورخین و پژوهشگران به سرپرستی حجت‌الاسلام اختیاری و با حضور حجت‌الاسلام رسول جعفریان استفاده کرده و مراحل مقدماتی و پیش‌تولید این فیلم که با تمرکز بر تحقیق و پژوهش بوده، سه سال طول کشیده است.

به اذعان عضو هیئت علمی و استاد فلسفه دانشگاه مفید قم «فیلم از منظر جلوه‌های ویژه، فیلمبرداری و فضاسازی توانایی جذب مخاطبان اهل تسنن و غیر مسلمان‌ها را دارد، ولی در در مضمون و محتوای آن نه!»؛ بنابراین با توجه به این که فیلم محمد رسول الله (ص) مضمون و محتوای خود را با استفاده از همین ظرفیت‌ها و در بستر فضاسازی‌های مناسب و فیلمبرداری و جلوه‌های ویژه شگفت‌انگیز‌ش بیان می‌کند، نمی‌توان مدعی این بود که مضمون فیلم مورد توجه مخاطبان غیر ایرانی نخواهد بود.

همچنین میزان تأثیرگذاری فیلم مجیدی را نه در مقایسه با فیلم مصطفی عقاد یا هر فیلم دیگری بلکه در مقام خود اثر می‌توان از اقبال و استقبال مخاطبان داخلی و خارجی ظرف همین مدت کوتاه اکران و ابراز علاقه‌های گوناگون مخاطبان فیلم در شبکه‌های اجتماعی متوجه شد. آن‌چنان‌که برخی خبرگزاری‌ها نقل کرده بودند نمایش خصوصی فیلم محمد رسول الله(ص) در بنیاد فیلم آمریکا American Film Institute توسط ویتوریو استورارو فیلمبردار این فیلم، برای گروهی 135نفره از دست‌اندرکاران و فیلمبرداران نامی در لس‌آنجلس، برگزار شد و با استقبال بی‌سابقه از این فیلم روبه‌رو شد. به‌گفته استورارو، جمعیت به‌حدی بود که تعداد زیادی موفق به دیدن فیلم نشدند. از جمله افراد صاحب‌نام که در نمایش اختصاصی حضور داشتند. فرانسیس فورد کاپولا، کارگردان برجسته‌ی جهان که فیلم‌های مطرحی چون سه‌گانه «پدرخوانده» و «اینک آخرالزمان» را در کارنامه‌ی خود دارد، این فیلم را بسیار تحسین کرد.

این که آقای مجیدی احساسات و عواطف خود را نسبت به پیامبر (ص) به تصویر کشیده است نیز با توجه به یادداشتی که در ابتدای نمایش فیلم به امضای کارگردان درآمده، ادعایی واهی و در واقع اتهامی نارواست. مجیدی در ابتدای فیلم محمد(ص) چنین نوشته است:

«آنچه در این فیلم به نمایش درمی‌آید هم، برگرفته از روایت‌های مسلم تاریخی است و هم، بر اساس برداشتی آزاد که من از شخصیت پیامبر بزرگ اسلام حضرت محمد (ص) داشته‌ام و به تصویر کشیده‌ام؛ مجید مجیدی.»

در پایان لازم است به این نکته نیز اشاره کنیم که ایرادات تاریخی‌ای که از سوی آقای ادیب به فیلم پیامبر (ص) وارد شده است مسلماً جای بحث دارند و باید مورد بررسی قرار بگیرند؛ و شاید لازم باشد گروه تحقیقاتی فیلم محمد رسول الله (ص) به این ابهامات پاسخ بدهند. اما رویکرد تخریبی مصاحبه یادشده و اشاره‌ها و کنایه‌های نادرست به فیلم این سؤال را در ذهن ایجاد می‌کند که به‌راستی دوستانی که دارای تحصیلات حوزوی و آکادمیک هستند چرا باید تا این میزان سطحی و از روی کژفهمی با فیلمی که می‌تواند مایه عظمت و مجد اسلام در سراسر جهان باشد، برخورد کنند؟ فیلم محمد رسول الله (ص) قطعاً برای کسانی که با نگاه‌های غیر منصفانه و بعضاً «شخصی»، «سلیقه‌ای» و «سیاسی» به دنبال ایجاد تشنج و حاشیه باشند، پیام روشنی را القا نخواهد کرد.

نقد سوم فیلم محمد رسول الله

«فیلم تازه مجید مجیدی محمد رسول الله فیلم بد، مغشوش و مخدوشی است و بسیار گنگ؛ و در نتیجه بی اثر. کاش چنین نبود که متاسفانه هست و با فیلم خوب، محکم و گویایی طرف بودیم و موثر. فیلمی که تصویر درستی هر چقدر کوچک از پیامبر اسلام می داد، نه تصویری این چنین مخدوش. بخصوص در وضعیت بلبشوی امروز جهان. وضعیتی که مسلمانان در شرق وغرب جهان بیش از پیش مظلومند و تحت فشار و هجمه و اتهام اول از سوی تروریسم کور، وحشی و ماقبل تمدن "داعش" که بجای آن که علیه امپریالیسم و ستمگران باشد، بیشترین کمک ایدئولوژیک، سیاسی و حتی فرهنگی را به آن ها می کند. و دوم از سوی ضد تروریست نماهای فکل کراواتی متمدن غربی که ظاهرا طرفدار آزادی بیان اند؛ اما آزادی بیانی محدود و بی خطر برای ملت خود و آزادی نا محدود برای توهین به مقدسات مسلمانان فعلا با روزنامه آنارشیست شارلی ابدو و بعدا با … و این آزادی خواهی باسمه ای را چماق می کنند علیه کشورهای جنوبی بخصوص مسلمانان، و نه علیه تروریست ها.
 فیلم مجیدی نه سختی را می‌نمایاند و نه مقاومت مسلمین سران و مردم را. چرا برای این بحث این‌گونه از پیامبر خرج می‌کنید؟ اصلا مگر می‌شود طرفدار قناعت بود در زمان تحریم‌ها اما صد و اندی میلیارد هزینه یک فیلم کرد؟ آن هم چنین فیلم ابتری؟
 

 در چنین شرایطی تحریم ها ی غرب علیه ما واقعا به فیلمی نیاز داشتیم که از یک طرف چهره غیر بنیاد گرایی از مسلمانان ارائه دهد چهره ای رحمانی و از سوی دیگر چهره ای محکم که روی اصول سازش نمی کند و نه چهره ای سازشکار و بی اصول در مقابل زورگویان و سلطه طلبان ؛ نه چهره ای خنثی.


 فیلم مجیدی اما فیلم خنثی ای است. خنثی حتی در بحث تحریم ها، که بحث امروز هم هست. فیلم، چیزی جدی از تحریم سنگین چندین ساله علیه مسلمین زمان حضرت رسول در فیلم نشان نمی دهد. سخرانی ابوسفیان هم که چندان جدی نیست.

 اگر قرار است از تحریم جدی غرب علیه ایران بگوییم و از وضعیت ناشی از آن برای مردم، چرا فیلمی با داستان امروزی نمی سازیم؟ اگر زمان پیامبر، چنین تحریم هایی بود، سران طرفدار حضرت رسول چگونه برخورد کردند؟ آیا خود و همه را دعوت به قناعت نکردند؟ نه این که دولتیان فقط شعار بدهند و مردم را به قناعت دعوت کنند و خود فارغ از "اقتصاد مقاومتی" زیست کنند؟

 فیلم مجیدی نه سختی را می نمایاند و نه مقاومت مسلمین سران و مردم را. چرا برای این بحث این گونه از پیامبر خرج می کنید؟ اصلا مگر می شود طرفدار قناعت بود در زمان تحریم ها اما صد و اندی میلیارد هزینه یک فیلم کرد؟ آن هم چنین فیلم ابتری؟ و تازه قسمت دوم و سوم این سریال نا منسجم و بی هویت را نیز ادامه داد. قطعا با هزینه ای هنگفت تر. نمی شد این فیلم به این " مهمی " را ارزانتر و اثر گذار تر ساخت با عوامل خودی؟

 عوامل خارجی با دستمزد های سنگین در فیلم چه کرده اند، که ما نمیتوانستیم؟ فیلمبردار اسکاری که یک کرین درست ندارد و کرین اش چندین جا لق می زند. اما شاید به جای ما، جای دوربین تعیین کرده و زاویه دوربین؟ و حتی دکوپاژ؟ جا و زاویه دوربین اش مسیحی یا غربی نیست؟ ما چه کاره فیلم بودیم، دستیار فیلمبردار یا کارگردان؟ کارگردانی که نه بازی خوب می گیرد، نه محیط و فضایی دراماتیک می سازد در فیلم چه کاره است؟ رئیس مدرسه عالی هنر؟ کات ها را چه کسی داده؟ و میزانسن ها را؟ راستی کدام میزانسن؟ به یاد بیاورید صحنه " ایمان آوردن " ساموئل بد من را، که از حمله راهزن ها به کمک پیامبر جان سالم به در برده، با دیدن ماهی ها شگفت زده می شود. به این شگفت زدگی می گویند: ایمان ؟ راستی آیا ایمان آورده ای در فیلم می بیبنیم؟ و مهم تر، خدا در فیلم کجاست؟ در بچه های آسمان و حتی رنگ خدا، بود.

 دوستانی که از فیلم خوششان آمده، از نور پاشی آقای فیلمبردار /کارگردان شگفت زده شده اند؟ نور دیده اند؟ یا از ایمان نداشته فیلم حال کرده اند؟ یا مرعوب نام فیلم شده اند، و خرده قصه هایی که کامل اش را می دانند. کسانی که روایت ها را نمی شناسند مثلا خارجی ها از فیلم چه دریافت می کنند؟ نور پاشی؟ "چگونه"، بماند.

 این تصویر اولترا نورانی از پیامبر فیلم مجیدی، که هیچ "آن" انسانی ندارد، درکی انحرافی یهودی، مسیحی از تاریخ ادیان است، باب طبع هالیوود دیروز در فیلم های به اصطلاح دینی شان.

 حضرت خاتم در این فیلم از لحظه تولد نورانی است، وگهواره اش نیز. تاکید دوربین نیز نوید ظهور پیامبر می دهد، حال آن که پیامبر اسلام، در چهل سالگی مبعوث شده نه از لحظه تولد. آخرین تصویر از پیامبر را در فیلم بیاد بیاورید: پیامبر در 14 سالگی بر لبه صخره ای ایستاده و دوربین با زاویه لوانگل، او را لانگ شات در آسمان می گیرد. سراسر تصویر نورانی است. این نما، یک نمای کامل هالیوودی نیست؟

 این نورهای زرد به صورت ها اطرافیان حضرت و رنگ شیک کرم لباس ها و این نوع کادر بندی نقاشی وار از فرهنگ مسلمانان نیامده، متعلق به دوره ای از نقاشی کلاسیک دوره رنسانس غربی است. در ضمن در نقاشی های کهن غربی هاله ای از نور دور سر حضرت مسیح دیده می شود.


 این نور پاشیدن به صورت پیامبران وائمه، و دیدن نورتوسط همه چه ایمان آوران و چه منکران اپیدمی جدی فیلم ها و سریال های "دینی" تاریخی ماست ، که دامن گیر همه ما و هالیوود است. چگونه می شود کسانی که نوری در دلشان نیست ، همچون کسانی که ایمان آورده اند، نور ببینند؟ این نقض غرض نیست؟

 فیلم الرساله مصطفی عقاد که فیلم متوسط ، کم خرج و بسیار بهتری از فیلم مجیدی است و همچنان می شود دیدش، در این بحث، معقول تر رفتار کرده. بدون آن که نور پاشی کند، بدون آن که تصویری از حضرت نشان دهد، از اور شولدر استفاده کرده و از پی او وی.

 فیلم ، نه تنها پیامبر نمی سازد از تصویر و از صدای بد نیمه دخترانه ای که مجیدی استفاده کرده هم بگذریم بلکه اصلا شخصیت پردازی ندارد. آدم ها بیشتر ماکت اند و بعضی مجسمه؛ با گریم سنگین، لباس و نام تاریخی. هیچ کدام حسی انسانی ندارد مگر دو زن که احساسات (نه حس) رقیقه بر می انگیزند که منتقل کنند. از همین جاست که بازی ها هم به شدت کلیشه ای شده. زبان و ادبیات آدم ها نیز فاقد هویت تاریخی اند.

 آدم بدهای فیلم نیز شوخی اند و تعقیب کردن هایشان خطری و تعلیقی ایجاد نمی کند. وسط فیلم هم ول می شود. مهم ترینشان ساموئل است؛ دسیسه گری که "ایمان" می آورد. چگونه؟ در آن صحنه معرف ماهی ها. براستی این مردم بعد از واقعه چه می کنند، با این ماهی ها؟ کات به روایت دیگر. تمام فیلم همین گونه کات می شود. صحنه حمله ابرهه را بیاد بیاورید. و اسپشیال افکت شگفت انگیزش (!) که از کار در نیامده و باوری نمی سازد و حسی. همچنان گنگ می ماند. مستقل از ناتمام ماندن قصه و جای آن در اثر.

 حاصل این همه ادعا، هیاهو و این همه جو سازی، این همه عوامل مثلا حرفه ای در سطح جهان، شده فیلم کلاژی، بی منطق و شلخته از خرده روایت های تاریخی صدر اسلام، که به درستی برخی از این روایت ها نیز می توان شک کرد. با جمله "برداشت آزاد" و "خیال انگیز" فیلمساز نیز چیزی حل نمی شود، اگر بدتر نشود. این نوع روایت کلاژی و شعاری نصفه نیمه و تکه پاره خیال انگیز که نیست هیچ، زیبایی و اثر گذاری تاریخ را هم خدشه دار می کند. روی هیچ واقعه ای تمرکزی نیست. و این یعنی هیچ. در نتیجه هیچ مفهومی ساخته نمی شود.

 فیلم نه تاریخ می گوید به طور جدی و امین نه جغرافیا دارد و ارتباط های جغرافیایی. مکه و جغرافیای دور وبرش ، جز ماکت چیست؟ سیاهی لشگر ها چه می کنند؟ و حرکات کرین وتراولینگ سرگردان دوربین در این مکان ها هم نمی تواند اتمسفری بسازد. نکند موسیقی کلیسایی قرار است فضای اسلامی بسازد؟
 حاصل این همه ادعا، هیاهو و این همه جو سازی، این‌همه عوامل مثلا حرفه ای در سطح جهان، شده فیلم کلاژی، بی‌منطق و شلخته از خرده‌روایت‌های تاریخی صدر اسلام، که به درستی برخی از این روایت‌ها نیز می‌توان شک کرد
  
 فیلم ، ظاهرا خوش آب و رنگ است وتکنیک دارد؛ اما نه چندان جدی. فیلم رستاخیز درویش قطعا تکنیک بهتری دارد. بحث فرم در این جا بی ربط است و درنتیجه بحث محتوا. فیلمبردار اسکاری، تدوین بد و موسیقی غربی و عربی ، طراحی صحنه ولباس و دکور و تدارکات و حمل ونقل – با فیلمنامه ای بسیار ضعیف و پر حفره نمی دهد یک فیلم خوب و با حس و حال.

 فیلم خوب را انسان های باورمند وکار بلد می نویسند و می سازند. و از همه عوامل وتکنیک نیز در خدمت اثر سود می جویند.

 کارگردانی مجیدی نسبت به "بچه های آسمان" و حتی "رنگ خدا"، جلو که نیامده هیچ؛ عقب هم رفته؛ هر چند این همه تکنیک اضافه شده. بیگ پروداکشن نه کار مجیدی است نه به درد سینمای ما می خورد. کافی است به تجربه های مشابه مان رجوع کنیم.

 امیدوارم قسمت دوم وسوم فیلم، به همین سیاق نباشد و این همه گران و ابتر. خدا رحم کند.»

نظرات بینندگان فیلم محمد رسول الله

من هم به اتفاق خانواده ام فیلم را دیدیم .سانس ساعت 12 شب به بعد به ما بلیط رسید و سالن سینما تقریبا پر بود.اما نقاط ضعفی که می شد در فیلم دید به نظر من شامل موارد زیر بود
 1- ریتم کند فیلم بطوریکه می شد از فرصت سه ساعته فیلم بصورت بهتری برای گنجاندن بخش های بیشتری از زندگی رسول اکرم استفاده کرد
 2-همانطور که ذکر کردید صدای نامناسب فردی که کودکی و نوجوانی ایشان را صحبت می کرد .
 3- شخصیت های اصلی فیلم مثل ابوطالب که با توجه به سن بازیگر ،نتوانسته بود چهره یک پیرمرد را بخوبی به تصویر بکشد و حتی گریم هم ناتوان از تبدیل چهره جوان بازیگر به یک پیرمرد مسن بود
 4- گریم ها خوب نبود .ریش و سبیل ساموئل خیلی مصنوعی بود و در پاره ای از موارد دیگر همینطور
 5-در بعضی از جلوه ها چنان اغراق شده بود که مخاطب حس اینکه در دنیای واقعی این اتفاقات بیفتد را نمی کرد مثلا عکس آسمان پر از ستاره روی آب های جمع شده در گودال ها در شب که حتی با حرکت آب تلاش نشده بود که آنرا واقعی تر بکند انگار آیینه در گودال ها گذاشته بودند
 6- آن بخش نورباران آسمان در زمان تولد حضرت نیز بسیار مصنوعی و کارتونی بود تا یک فیلم و بنظرم ابتدایی بود مخصوصا آنجا که یک شهاب بصورت تکرار شونده در یک مسیر مرتبا مسافت آسمان را می پیمود و خاموش می شد
 7-در مورد اطلاق محمد امین بودن ایشان در فیلم فقط به لفظ همسر ابولهب در فیلم می توان اشره کرد و در مورد سوژه ای که این مطلب را برساند مطلبی مشاهده نمی شود در حالیکه نویسنده داستان می توانست روی جنبه های رفتاری ایشان در جامعه بیشتر متمرکز شود.البته فیلم بیشتر تلاش در جهت معرفی چهره معصوم و دوست داتشنی ومهربان ایشان داشتند که از این نظر بد نبود
 8-همانطور که استاد فراستی گفتند در مورد تحریم ها برخورد مسلمانان را منفعلانه نشان می داد تا فعال و پویا و اتفاقا با توجه به قرابت موضوعات تحریم های امروز کشور ما با آن موضوع ،فرصتی که آقای مجیدی از دست دادند این بود که می توانستند انرژی مثبت بیشتری برای حس حق بودن و مقاومت در کشور ارائه بدهند
 9-صدا گذاری فیلم در بعضی جاها مناسب نبود مخصوصا اون موقعی که مترجم حبشی داشت همزمان با ابرهه صحبت می کرد و تداخل صداها همراه با لهجه مترجم طوری بود که بسیاری از صحبت های رد و بدل شده را نمی توانستیم بفهمیم
 10-ضحنه ابر ها بخصوص موقعی که بحیرای مسیحی در زمان آمدن کاروان حضرت بعنوان ابر بالای سر می دیند طبیعی نبود و بیشتر به شکل کهکشانها می خورد تا ابر .ایننوع اشکال در دنیای واقعی وجود ندارد و یکی از دلایل اینکه در ذهن مخاطب فیلم را فانتزی نشان می داد تا واقعی استفاده از این صحنه ها بود
 11- اعمال جلوه های خاص با کامپیوتر و نرم افزارها مثل زمانی که پرنده های ابابیل را می خواست از نزدیکنشان دهد نیز خیلی طبیعی بنظر نمی رسید و کنتراست خاص بین فضای آسمان و پرنده ها یک جوری صحنه را از حالت طبیعی خارج می کرد هر چند در دور نما حرکت پرنده ها خوب بود و در نوع خودش در کمتر فیلم ایرانی از این صحنه ها استفاده شده است
 12-نحوه خورده شدن پیمان نامه توسط موریانه ها طبیعی نبود و اینکه دقیقا نوشته ها خورده شده بود صحنه جالب بنظر نمی رسید
 13- البته مشکل اغراق گری و افراطی گری در زندگی بزرگان بخصوص بزرگان دین در داستانها و روایتهای ما چنان زیاد است که در نهایت تاثیر گذاری آنرا برای الگو برداری در زندگی روزمره ما مخدوش می کند که شاید این مشکل کمتر به مجیدی برگردد .اما بهرحال اگر قدم به قدم حضور پیامبر با معجزه عیان روبرو بود بطوریکه به محض ورودش به جایی آب باران چنان سرازیر می شد و چنان سرسبزی می آمد و دریا ماهی ها را بسمت ساحل سرازیر می کرد و….. که پیروان او از همان ابتدا خیلی زیاد می شدند .بنظر می رسد زندگی پیامبران بسیار عادی ر از آنچیزی بوده که ذکر می شود و اتفاقا اگر قرار بود معجزه ای اتفاق بیافتد در مقاطع خاص و در صورت نیاز و به اذن خداوند بوده است .اگر این اثرات همیشگی بود که در فیلم سعی بر القای این مطلب دارد پس چطور کمبودها و مشکلات در دوران شعب ابی طالب حتی با حضور پیامبر در آنجا باقی می ماند و حتی با حضور فیزیکی ایشان نیز ادامه می یابد.بهرحال فیلم نیز تحت تاثیر این روایت ها در نمایش این اغراق ها حتی غلیظ تر نیز عمل کرده است
 آقای مجیدی باید بدانند مخاطبین زیاد فیلم و فروش خوب کیشه الزاما ناشی از کیفیت فیلم نیست بلکه عشق و علاقه مردم به حضرت رسول بخش عمده ای از این اقبال را ناشی شده است .بنظرم اگر همین فیلم با همین کیفیت برای بوعلی سینا ساخته شده بود با اقبال چندانی روبرو نمی شد

 نکات مثبت:
 1- تصویربرداری وحرکت دوربین به نظرم خیلی خوب بود و همچنین نورپردازی
 2-بعضی از صحنه ها مثل آنجا که فیلهای سپاه ابرهه از کنترل خارج می شوند و یا آنجا که شتر رم میکند و حلیمه را بسمت خانه آمنه می کشاند ،بطور مناسبی از حیوانات استفاده شده و نحوه مدیریت حیوانات بنظرم در همه صحنه ها جالب بود
 3-صحنه آرایی فیلم و نحوه به تصویر کشیدن فضای روستاها و شهر هم در مکه و هم در یثرب خوب بود
 4-جرات آقای مجیدی برای ورود به این موضوعات با توجه به اینکه افراطی گری بخصوص با وجود وهابی ها و داعشی ها ممکن است سر ایشان را به باد بدهد ستودنی است و منتقدین تندرو اگر جرات دارند خودشون بیان وسط میدون

فیلمی چشم نواز و پر از جلوه های حرفه ای….نماهای فیلم کاملا به سبک خود مجیدی که یعنی خوب…فیلمبرداری حرفه ای با شروع و پایان های متأملانه
 اما متتاسفانه با صحنه های نبرد نسبتا ضعیف که البته چون مجیدی تا به حال این سبک را کار نکرده نباید از او انتظارهایی که از کارهای برای مثال میرباقری داشت را از مجیدی داشت…
 صحنه های جنگی و نشان دادن زخمی شدن افراد با زوم بسته جلوه ای نسبتا قدیمی تر است
 ولی کلا فیلم خوب و مجیدی پسندی بود….باتشکر از وقتتان

من قبل از اینکه برم سینما نظرات خوندم و اصلا با دیدن نظرات دلم نمیخواست که برم اما باز گفتم شاید قشنگ باشه …. خواهرم دختر خاله امم کاملا اتفاقی ناخواسته اومدن … من خودم هیچ اطلاعاتی از پیامبر نداشتم اما خلاصه داستان تا حدودی تو درک فیلم کمکم کرد و با 24 سال سن واقعا درکی از اسلام ندارم … همه اینارو گفتم تا بدونین از چه قشری هستم که دارم نظر میدم … این تنها فیلمی بود که من با 2.5 نه همه 3 ساعت من میخکوب کرد و همه لحظاتش لذت بردم باسه ایران خیلی بود … واقعا به اسلام افتخار کردم که اینقدر با محبت به همه چی نگاه میکرد …مثل اون لحظه ای که پیامبر گفت دختر رحمت … یا لحظه ای که قربانی های لب دریارو نجات داد … این فیلم به دور از تعصبات بود حتی جلوه خوبی از مسیحیتم نشون داد … و همین طور اون همه محبتی که پیامبر به سامول داشت … دوست دارم دوباره ببینم … و خواهرم دختر خاله امم محو فیلم شدن با اینکه اصلا دوست نداشتن حتی تو بیان … و اما نظر پدرم گفت از فیلم محمد رسول الله قبلی بهتر بود … مادرم چندجا گریه اش گرفت…. و در اخر همسرم گفت حوصله اش خیلی جاهاش سر رفته و براش خسته کننده بوده …

سلام و درود بر نبی خدا و آل او 
 درباره ی فیلم محمد رسول الله باید گفت که فوق العاده است و ریتم کند فیلم که فقط در جاهای محدودی از فیلم دیده می شه مرتبا با موسیقی و حرکات سریع دوربین جا به جا میشه
 نکته مهمی که درباره این فیلم وجود داره و تو هیچ فیلم دیگه ای (حد اقل تا جایی که من دیدم)نبوده و یا به این قوت نبوده نشان دادن وحدت بین تمامی ادیان الهی است و هدف مشترک اون که در واقع پرستش خداوند یکتاست.سکانس هی بی نظیر و فیلم برداری فوق العاده و موسیقی ترکیبی فیلم رو محشر کرده
 خدایا اجر و پاداش تمامی دست اندرکاران این فیلم رو فقط به خودت و چهارده معصوم میسپارم
 ممنون از همشون

  1. علیرضا در تاریخ سه شنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۴ گفته :

    در یک کلمه و مختصر: این فیلن دزدی بزرگ و آشکار به نام اسلام از مردم ایران بود و می شد با آن برای فقرای ایران زمین کارهای زیادی کرد. یک بسیجی.

    پاسخ
  2. سحر در تاریخ جمعه ۰۳ مهر ۱۳۹۴ گفته :

    فیلم بسیار عالی و تأثیر گذار هست

    پاسخ
  3. حامد در تاریخ جمعه ۲۷ شهریور ۱۳۹۴ گفته :

    فیلم از نگاه روانشناسانه دارای بسیار ایراد و پر نقص بود و هست و انسان و مخصوصا جوانان و نوجوانان را گمراه مسیر میکند .
    و تمام فیلم مثل خود ما ایرانی های فعلی پر از ماسک و خوشی های کاذب هست.
    برای همین به بعضی ها احساس کاذب خوبی میده ، چون واقعیت نیست .
    و این در حالی هست که در سختی و فشار و رنج و قحطی از لحاظ فرهنگی و اخلاقی است که شخصی همانند رسول خدا مورد نظر و موهبت پروردگار قرار میگیره که خودش رو حفظ کرده و امانت دار لقب داره ، اینکه یکی با این احوال بدنیا بیاد بی شک غلط و مورد کفر و خلاف مراحل رشد و منزلت الهی است ، انگار هیچ زحمتی رسول خدا برای رسیدن به بنده گی و امانت داری خالق مهربان خودنکشیده است و بقول بازاریها فابریک رسول خدا بوده…. که اصلا و ابدا این چنین نیست .
    شما
    سوره فتح آیه 29
    سوره محمد آیه 2
    سوره اخزاب آیه 40
    سوره ال عمران ایه 144
    رو مطالعه کنید درباره رسول خدا، پی خواهید برد که اساس این فیلم چه در برخورد با کافران که موضع سختگیرانه نه محبت و نسبت دادن برخی سادات به ایشان و غیره چقدر صریح و سختگیرانه مانع سخنهای بی مورد از جمله لین فیلم میشود .
    پیشنهاد: لازم نیست فیلمی کاذب به خورد مردم و جهان دهیم .
    با رفتار خودمان و ارامش خویش به جهان اثبات کنیم پیرو رسول خدایی هستیم که از جانب حق است.
    بجای صفت رسول مهربانی ها که در قران اصلا به آن اشاره ای هم نشده.
    کاسه داغ تر از آشیم.
    و یا بجای عصبانیت های روزانه و
    بجای فریاد مرگ بر.
    و اختلاص و دروغ و امار بالای طلاق و فحشا و …..

    تشکر از صفحه ای که طراحی کردید و در اختیار بینندگان قرار دادید.

    پاسخ
نظری بدهید

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

X
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به تیک فیلم(tikfilm.net) می باشد.