دانلود رایگان فیلم و سریال با لینک مستقیم

به تیک فیلم خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵

قوانین تیک فیلم

جدیدترین فیلم ها

دانلود فیلم اطراف آرامش
دانلود فیلم پیش خواهد آمد
دانلود فیلم هیهات
دانلود فیلم نزدیک تر
دانلود فیلم داره صبح میشه
دانلود فیلم امکان مینا
دانلود فیلم خاکستر و برف
دانلود فیلم پشت نیمه شب

برای مشاهده همه فیلم های جدید کلیک کنید

نقد و بررسی فیلم دوران عاشقی

نقد و بررسی فیلم دوران عاشقی

فیلم سینمایی «دوران عاشقی»، ششمین ساخته علیرضا رئیسیان از 7 مرداد ماه به سرگروهی سینما کوروش اکران می شود. به گفته ی علیرضا رئیسیان این فیلم قوی‌ترین بیان سینمایی اش است؛ هم از لحاظ نوع روایت، هم از نوع میزانسن و بازی‌ها و کارگردانی. لیلا حاتمی و شهاب حسینی، بازیگران اصلی «دوران عاشقی» هستند. این فیلم در بخش سینمای ایران پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شهر به نمایش درآمد و در 5 بخش بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگر نقش مکمل مرد و دستاورد فنی و هنری (موسیقی) کاندید دریافت جایزه بود که در نهایت تندیس ویژه هیئت داوران (بهترین بازیگر نقش مکمل مرد-فرهاد اصلانی) این جشنواره را دریافت کرد. پخش بین المللی «دوران عاشقی» بر عهده بخش بین‌الملل مؤسسه رسانه‌های تصویری است. این فیلم در بخش " تمرکز بر سینمای منتخب جهان" سی‌ و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال نیز حضور دارد.

فیلم «دوران عاشقی» در بخش مسابقه سی و سومین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و در 10 بخش نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد. «دوران عاشقی» سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری و بهترین فیلمنامه را دریافت کرد و در بخش های بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد(شهاب حسینی)، بهترین بازیگر نقش اول زن(لیلا حاتمی)، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد(فرهاد اصلانی)، بهترین موسیقی متن، بهترین تدوین، بهترین طراحی صحنه و لباس نامزد سیمرغ جشنواره سی و سوم شد.

 
خلاصه فیلم «دوران عاشقی»:

دوران عاشقی یک درام خانوادگی است که در یک بستر اجتماعی روز اتفاق می‌افتد.

 
شعار فیلم «دوران عاشقی»:

دور عاشقی گذشت و نوبت ماست                   هرکسی پنج روز نوبت اوست

 
عوامل فیلم «دوران عاشقی»:

کارگردان، تهیه‌کننده: علیرضا رئیسیان/ نویسنده: رویا محقق، مهسا محب علی/ مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده/ مدیر هنری: مجید فخرایی/ صدابردار: عباس رستگارپور/ طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی/ تدوین: هایده صفی‌یاری‌/ طراحی و ترکیب صدا: امیرحسین قاسمی/ موسیقی: ستار اورکی/ منشی صحنه: ندا آصف/ مشاور حقوقی: شکوفه شرافت/ مدیر تولید، مجری طرح: مجید کریمی/ عکاس: صبا سیاه‌پوش / مشاور رسانه ای :منصور جهانی/ مدیریت فضای مجازی و سایت: امید عشیری

بازیگران: لیلا حاتمی، شهاب حسینی، فرهاد اصلانی، مینا وحید،بیتا فرهی، پرویز پورحسینی، نسیم ادبی، سوگل قلاتیان، لی‌لی فرهادپور، سعید داخ، داریوش فائزی، عاطفه للهی، شهرام جمشیدی، فرزان نجفی، حمیدرضا حیات، حسین کوهستانی، عرشیا خلج


حواشی «دوران عاشقی»:

لیلا حاتمی در فیلم‌های «ایستگاه متروک» و «چهل سالگی» نیز با علیرضا رئیسیان همکاری داشته است.

اکران ویژه فیلم «دوران عاشقی» در تاریخ  5 مرداد ماه در پردیس سینمایی کوروش برگزار شد. (گزارش تصویری)

لیلا حاتمی درباره شباهت و تفاوت دو کاراکتر بیتا در فیلم «دوران عاشقی» و لیلا در فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی، گفت:

"وقتی که فیلمنامه را خواندم به وجود شباهت‌هایی بین بیتا و لیلا پی بردم که بخشی از این شباهت‌ها به فیزیک و نوع حرکت‌های این دو کاراکتر برمی‌گردد به این معنا که فقط واکنش دو کاراکتر نسبت به رخدادهای پیرامون متفاوت است و من به شخصه به عنوان بازیگر هر دو نقش، از این موضوع ناراحت نیستم. به نظر من شخصیت لیلا در برخی از موارد در مواجهه با آدم‌ها مظلوم‌نمایی می‌کرد اما بیتا به هیچ‌عنوان مظلوم‌نمایی نمی‌کند و بسیار محکم حرف خود را به کرسی می‌نشاند."

علیرضا رئیسیان درباره انتخاب لیلا حاتمی به عنوان بازیگر اصلی فیلم «دوران عاشقی» گفت:

"نقشی بود که به یک آدم فعال، پرجنب ‌و جوش، پرکار و خیلی شکننده از نظر عاطفی نیاز داشتم. این خصلت‌ها در وجود بازیگری لیلا حاتمی هست، فقط کافی‌ست شما خوب آنها را نشان دهید. لازم نیست چیز جدیدی را به وجود بیاورید که معلوم نیست شدنی است یا نه. انتخاب اول من برای این نقش مشخص بود. اصولاً در سینمای ایران در یک محدودۀ سنی، چه جوان باشد، چه نزدیک به پختگی و میانسالی و چه پیری، همیشه دو سه انتخاب محدود بیشتر نداریم و این کار را سخت می‌کند."

شعار فیلم «دوران عاشقی»، بیتی از حافظ است.

علیرضا رئیسیان با تأکید بر اینکه تم اصلی «دوران عاشقی» خیانت نیست بلکه بحران را به تصویر کشیده‌، توضیح داد:

"همه آدم‌ها در شرایط بحران رفتارهای متفاوتی را از خود نشان می‌دهند اما مهم این است که چقدر این بحران توسط فرد مدیریت شود که متاسفانه اغلب با بی‌درایتی صورت می‌گیرد. با این اوصاف «دوران عاشقی» تشریح انسان معاصر در موقعیت بحرانی است."

هایده صفی یاری درارتباط با تدوین فیلم «دوران عاشقی» گفت:

"علیرضا رئیسیان دکوپاژهای دقیقی برای کارگردانی پلان به پلان فیلمنامه دارد و به درستی می‌داند که از فیلمنامه چه می‌خواهد، بنابراین من سعی کردم با توجه به لحن فیلمنامه تدوین را انجام دهم."

فیلم «دوران عاشقی» نسبت به نسخه به نمایش درآمده در سی و سومین جشنواره فیلم فجر، حدود 6 دقیقه کوتاه تر شده است.

علیرضا رئیسیان درباره فیلم «دوران عاشقی» گفت:

"مضمون اصلی دوران عاشقی بحران روابط و عشق در زندگی انسان معاصر است، مثل سایر فیلم‌هایم. چون من بلد نیستم فیلم علمی-تخیلی یا تاریخی بسازم. موضوع من، انسانِ امروز و درگیری‌ها و گرفتاری‌هایش است، در قالب فیلمسازی حرفه‌ای به این معنا، نه به معنای شغلی. این فیلم معادل آدم‌های دوران عاشقی در اطراف ما زیاد هستند و بیننده در مورد سرنوشت آنها مشارکت خواهد داشت."

طرح اولیۀ دوران عاشقی توسط رویا محقق که اولین کار سینمایی‌اش است نوشته شده است.

علیرضا رئیسیان درارتباط با استفاده از دوربین روی دست در فیلم «دوران عاشقی» گفت:

"واقعیت این است که دوربین روی دست نبود بلکه علیرضا برازنده با روشی ابداعی برای اولین‌بار حس سیال و معلقی را که در کار می‌خواستم درآورد. فیلم «دوران عاشقی» نمی‌توانست بهشیوه کلاسیکفیلمبرداری شود و در عین حال با دوربین روی دست شتاب‌زده از آب درمی‌آمد که هر دو شیوه مورد پسند من نبود چراکه من یک فضای سیال را می‌خواستم."

نقش فرهاد اصلانی در فیلم «دوران عاشقی» یک شخصیت خاصی است که به گفته علیرضا رئیسیان برای اولین بار چنین نقشی را در سینمای ایران خواهیم دید

موضوع فیلم، موضوعی آشنا و تکراری در سینمای ایران است، حداقل طی چند سال اخیر. خیانت و طبعات جبران ناپذیر آن موضوع جذاب و درگیر کننده ای است که در صورت پرداخت درست زوایای پنهان و پیچیده آن قابلیت تبدیل شدن به روایتی پر کشش را دارد.اما مشکل اینجاست که بسیاری از فیلمهای سینمای ایران با محوریت خیانت از یک زاویه تکراری و نخ نما شده به این موضوع می پردازند و اغلب تصویری غیرواقعی از مسئله خیانت، علل آن و عکس العملهای طرفین به این مسئله به نمایش می گذارند.متأسفانه دوران عاشقی با وجود تفاوتهای روایی و بصری با اینگونه آثار به جرگه آنها پیوسته است. فیلم نمایشی باورپذیر از خیانت ندارد. 
 
 سمیه مصطفایی : 
 دوران عاشقی ساخته جدید علیرضا رئیسیان داستان وکیل موفقی (بیتا) را روایت می کند که با وجود تواناییش در حل مشکلات موکلانش در باز کردن گره کور زندگی خود باز مانده است: روزی زن جوانی به دفتر بیتا می آید و از او می خواهد که وکالتش را قبول کند. بیتا متوجه می شود که میترا زن دوم همسر او حمید است. موضوع فیلم، موضوعی آشنا و تکراری در سینمای ایران است، حداقل طی چند سال اخیر. خیانت و طبعات جبران ناپذیر آن موضوع جذاب و درگیر کننده ای است که در صورت پرداخت درست زوایای پنهان و پیچیده آن قابلیت تبدیل شدن به روایتی پر کشش را دارد.اما مشکل اینجاست که بسیاری از فیلمهای سینمای ایران با محوریت خیانت از یک زاویه تکراری و نخ نما شده به این موضوع می پردازند و اغلب تصویری غیرواقعی از مسئله خیانت، علل آن و عکس العملهای طرفین به این مسئله به نمایش می گذارند.متأسفانه دوران عاشقی با وجود تفاوتهای روایی و بصری با اینگونه آثار به جرگه آنها پیوسته است. فیلم نمایشی باورپذیر از خیانت ندارد. بخش عمده ای از این عدم باورپذیری به کاراکتر بیتا باز می گردد، زنی فعال در جامعه و منفعل در خانه. او در مقابل خیانت همسرش سکوتی توجیه ناپذیر دارد که در برخی صحنه ها آزاردهنده می شود.البته بخشی از این کاستی به بازی لیلا حاتمی باز می گردد که نتوانسته به این کاراکتر فردیت ببخشد. شخصیت بیتا بسیار شبیه کاراکترهای دیگری است که او طی چند سال اخیر ایفاگر نقششان بوده است: زنی خاموش، سرد و متفکر.کافی است فقط شخصیت یاسی در فیلم سعادت آباد را به یاد بیاورید تا متوجه این شباهت غیر قابل انکار شوید. سردی کاراکتر بیتا در یک سوم پایانی منجر به گسستگی ارتباط مخاطب با این کاراکتر شده است. کاراکتر پدر بیتا هم در ترسیم این تصویر غیرواقعی بی تأثیر نیست. عکس العمل عجیب او و نصیحتهایش مبنی بر بخشش بسیار شعارگونه و گل درشت از آب درآمده اند. کاراکتر حمید دراین میان پرداخت درست تری دارد، هر چند او هم قربانی نگاه فیلمساز شده و در سطح باقی مانده است. طبق گفته های فیلمساز حمید خیانتکار نیست و "خطاکار" است. این به این معنی است که از منظر فیلمساز در رفتار حمید تعمدی وجود نداشته است. حال سؤال این است که اگر بارداری میترا اتفاق نمی افتاد چه بر سر رابطه میترا و حمید می آمد؟ آیا این "خطا" ادامه پیدا نمی کرد؟ جواب به این سؤال چندان مشکل نیست.رابطه حمید و میترا چندین ماه ادامه داشته است که اگر خطا بود قاعدتاً باید زودتر از اینها به نقطه پایان می رسید. دوگانگی شخصیت حمید در زندگی با دو زن متفاوت نکته قابل تأمل و تأثیرگذاری است که فیلم به سرعت از آن عبور میکند. در این میان کاراکتر زندی خوب از آب در آمده است که بخش عمده ای از این موفقیت مربوط به تعریف درست جایگاه این کاراکتر در فیلمنامه و شخصیت پردازی خوب اوست. البته در به ثمر نشستن کاراکتر زندی از ایفای نقش خوب فرهاد اصلانی هم نباید غافل شد. از دیگر نقاط ضعف فیلم کثرت مضامینی است که با وجود روایتی با ساختار الگوبندی شده و چفت و بست دار مجال کافی برای پرداختشان نیست و در نتیجه در سطح باقی می مانند. به دلیل همین مشکل، خط محوری داستان که در ابتدا شرح و بسط و بسترسازی درستی دارد هر چه به انتهای روایت نزدیکتر می شویم ضعیفتر می شود و با پایان بندی نا مناسب ، اختتامیه بدی برای فیلم رقم میزند. به بیان دیگر فیلم در خلق مسئله اصلی اش موفق عمل می کند ولی به همان اندازه در جمع بندی و حل این مسئله به لکنت می افتد. فیلم همچنین در طرح مضمون اصلی داستان دست به عصا پیش می رود طوری که نه سیخ بسوزد و نه کباب: از یکطرف فضای آشفته و نابسامان خانه بیتا و مشغله های تمام نشدنی او به عنوان دلایلی برای تبرئه حمید ارائه می شوند و از طرف دیگر بیتا به عنوان زنی آرام ، صبور و مسئولیت پذیر تصویر می شود که به هیچ روی لایق خیانت نبوده است. فیلم در ترسیم دنیای مردان هم چندان موفق عمل نمی کند. مردان این فیلم یا همچون پدر بیتا رویکردی ساده انگارانه و دور از واقعیت را در پیش گرفته اند و یا همچون زندی و حتی حمید تنها در پی فرو نشاندن عطش کسب مال و هوسشایشان هستند. از لحاظ استفاده های کاربردی از عناصر تصویری کارگردان هوشمندانه عمل کرده است و از این عناصر بصری جهت تشدید و تأکید مضامین مورد بحثش استفاده بجایی کرده است.فیلمبرداری، موسیقی خوب فیلم، طراحی صحنه و لباس و… همگی کنترل شده و در خدمت روایتند و در هیچ یک از لحظات از فیلم و روایت جلو نمی زنند.توجه به جزییات بصری تأثیر گذار از دیگر محاسن فیلم است که نشان دهنده شناخت کارگردان از قدرت این جزییات است. یک نمونه از این جزییات استفاده درست از رنگهاست: میترا لباسهایی به رنگ صورتی و ارغوانی که به نوعی نشانه های پر قدرتی از زنانگی هستند، برتن دارد حال آنکه بیتا معمولا از رنگهای سردی همچون سبز و آبی استفاده می کند که بنظر میرسد کارکردی تشدید کننده از زوایای شخصیتی این کاراکتر داشته باشد. در آخر از این نکته نباید غافل شد که فیلم با فضای ساده و بی تکلف خود،موضوع درگیرکننده اش و همچنین پرهیز از پیچشهای بی مورد روایی و بصری بیننده را تا دقایق پایانی با خود همراه می کند که نشان از قصد فیلمساز برای مخاطب قرار دادن گسترده بیشتری از بیننده ها دارد.

خانم وکیل موفقی به نام "بیتا" در زندگی زناشویی خود دچار مشکلی شده است. او به هنگام قبول پروژه وکالتی جدید، متوجه حضور زن دیگری در زندگی همسرش "حمید" می شود.
دوران عاشقی یک درام خانوادگی است که در بستر اجتماعی روز با موضوع ازدواج موقت اتفاق می افتد. رئیسیان با به تصویر کشیدن مکرر این موضوع در شرایط مختلف، بر انتقال مفاهیم و مضامین فیلم برای همه گروه ها و کثرت این اتفاق تاکید کرده است. فیلم سوژه اپیدمیکی دارد که دست به دست فیلمسازان می چرخد و این بار به روایت مردان متأهلی می پردازد که با رعایت اصول شرع و قانون به دنبال امیال خویش می روند. سوال اینست که این موضوع تا چه اندازه چالش جامعه امروز است؟ این دسته از مردان چند درصد از پدران و همسران سرزمین ما را تشکیل می دهند؟ چرا نوع بیان به گونه ای است که مخاطب را وادار می سازد تا حس مردان زیادی از این اجتماع برای زندگی شخصی شان ارزش قائل نیستند؟ درست این است که، وقتی می خواهیم از یک شخصیت خاص و یا تعداد محدودی در جامعه صحبت کنیم طوری به بیان داستان بپردازیم که فروانی آنان بیش از آنچه هست به چشم نیاید.
نگاه علیرضا رئیسیان به عقد موقت غیرکارشناسانه و سطحی است؛ غافل از اینکه در مرتبه نخست، تشویق دین اسلام به تشکیل خانواده، ازدواج دائم و تک همسری است و ازدواج موقت در شرایطی خاص و با اتخاذ تدابیری دقیق مطرح شده است. از آنجا که اسلام، دین اعتدال است و افراط و تفریط در آن از جایگاهی برخوردار نیستند، طبعا افراط در امری که باعث بازماندن فرد از زندگی شخصی اش شود، نه تنها پسندیده نیست بلکه مورد نکوهش نیز واقع شده است. با کمی فاصله از سطح موجود در فیلم و نگاهی عمقی، متوجه خواهیم شد که در قاب دوران عاشقی، زن به دیده غنیمت جنسی نگریسته شده است. به طوریکه تصور می شود با وجود یک زن در زندگی فرصتهای زیادی از دست رفته است!
طبیعی است که به تصویرکشیدن چنین مردانی بدون رعایت چارچوب، بیان یک ناهنجاری در اجتماع است. اما به تصویر کشیدن یک ناهنجاری فقط با رعایت اصول اولیه اخلاقی، آگاهی و بیداری ست که بلامانع قلمداد می شود. پردازش ناهنجاری تا زمانیکه از حد متعارف عبور نکند، زشتی خود را از دست نمی دهد و تبدیل به پدیده ای روزمره نمی گردد.
خلق آثار با مضامینی شبیه آنچه در دوران عاشقی روایت شده است، همچون حرکت بر لبه تیغ می ماند که پیامدهای مثبت و منفی آن همیشه در معرض القاء هستند؛ ساخت یک و یا چند فیلم برای شروع یک جریان فرهنگی یا فرهنگ آفرینی کافی نیست اما نوشتن تنها یک قصه برای خراب کردن ذهن مخاطب بسیار کارساز خواهد بود.
پردازش شرایط زندگی "حمید" و "بیتا" از نقاط قوت فیلم است. کارگردان با نمایش درگیری های شغلی زیادی که "بیتا" برای خود بوجود آورده است، وظیفه ای که هر یک از آن ها در زندگی مشترک بر عهده دارند و به دست آفت فراموشی سپرده اند را به تصویر می کشد. فرآیندی از فراموشی که منجر به سردی روابط، آشفتگی و عدم تمایل به حل اختلافات زناشویی آن ها شده است. همچنین از حس ناامیدی و افسردگی حاکم بر زندگی پوچ و بی معنای آنها تصویری واقعی به نمایش می گذارد. به واقع، در لابلای داستان روان دوران عاشقی، فیلم بدون آنکه به ورطه شعارزدگی و درشتگویی بیفتد به نکاتی که در زندگی زناشویی باعث اختلاف می شود پرداخته است.
با اینکه داستان فیلم روان است، کارگردان از تم متفاوتی برای روایت کمک گرفته و با زمانبندی صحیحی گره های فیلمنامه را مطرح و در جای مناسبش باز می کند، اما نمی تواند نمایش باورپذیری از داستان را به تصویر بکشد. به عبارت دیگر نوع ارتباطات اجتماعی و جزئیات آن در پرده ای پایین باقی می ماند و برای مخاطب باور پذیر جلوه نمی کند. شخصیت "بیتا"  – که بسیار هم شبیه به شخصیت "یاسی" در فیلم سعادت آباد است – در بعضی سکانس ها مخاطب را دلزده و آزرده می کند؛ به عنوان مثال زمانی که وی از رابطه پنهانی شوهرش باخبر می شود عکسی العمل خاصی نشان نمی دهد و سکوت می کند؛ یا زمانی که برای مهمانی مردانه و مجردی همسرش با وجود مشغله های زیاد کاری غذای خانگی مفصلی تهیه می کند و بعد از رفتن مهمان ها هم به تنهایی مشغول جمع آوری میز شام می شود، باعث ایجاد کلیشه گرایی در فیلم شده است. پررنگ تر از همه شخصیت و دیالوگ های پدر "بیتا" که به نوعی پیام های مهمی از فیلم در آن مستتر بود که نتوانست تصویری باورپذیر از او ارائه دهد و فیلم را به مهلکه شعارزدگی کشاند.
یکی از مراجعین دفتر "بیتا"، بسیار متفاوت از بقیه، در فکر تغییر جنسیت و به دنبال راهکاری برای گرفتن حضانت بچه هایش بود. واقعا مخاطب متوجه ضرورت بیان چنین موضوعی در خلال داستان نمی شود و احساس می کند که بودن و یا نبود آن سکانس هیچ فرقی ندارد. مگر آنکه هدف این باشد که در این باب هم سخنی به میان آورده شود.
در پلان ابتدایی فیلم چشم باز می شود و در نمای پایانی که چشم بسته می شود شاید قصد دارد تاکید رئیسیان بر گذر زمان را نشان دهد و حاکی از آن است که روزگار همچون چشم بر هم زدن می گذرد؛ با گذشت و مهربانی زندگی کنید؛ سعی کنید در انتخاب راه اشتباه نروید و خیلی چیزهای دیگر که می توانست با مضمون فیلم سازگاری پرمعنایی داشته باشد.
مجموعه کادر حرفه ای و هماهنگی خوب بین عناصرداستان پرداز، کارگردان و تدوین در کنار نوع بازی خوب چهره های شاخص همانند شهاب حسینی، لیلا حاتمی و فرهاد اصلانی دست به دست هم دادند تا دوران عاشقی را به اثری پذیرفتنی تبدیل کنند. به جرأت می توان گفت جدا از نوع نگاهی که کارگردان نسبت به محتوا داشت، دوران عاشقی یکی از فیلم های برجسته جشنواره امسال بود.

دوران عاشقی ساخته علی‌رضا رئیسیان یکی از معدود فیلم‌های جشنواره امسال بود، که درمیان خیل فیلم‌های ساخته‌شده توسط جوان‌ها، امضای کارگردانی شناخته‌شده و باتجربه را پای خود داشت. رئیسیان فیلم‌سازی گزیده کار است، هر از چند سال یک فیلم می‌سازد و آن فیلم نیز از کیفیت مقبولی برخوردار است . با نگاهی به کارنامه رئیسیان به یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد او   پی می‌بریم. رئیسیان از انگشت‌شمار چهره‌هایی ست که کارنامه‌اش کمترین افت‌وخیز را داشته است. نه افت شدیدی در کارنامه‌اش می‌توان دید و نه اوج چشم‌گیری فیلم‌های خوبی می‌سازد که جای اثری فوق‌العاده نمایشان آن‌ها خالی ست.

مضمون فیلم حکایت خیانت است که در جشنواره امسال و به‌تناسب آن در فیلم‌های سینمای ایران بسیار دیده می‌شود. ایده‌ای که روزگاری خط قرمزی در سینمای ایران بود حالا به دستمایه بسیاری فیلم‌ها بدل شده است که نپرداختن به آن متفاوت بودن محسوب می‌شود. البته ناگفته نگذاریم که فیلم‌سازان باتجربه به‌خصوص رئیسیان کوشیده‌اند نگاهی پرداختشان غیرمستقیم‌تر و با عریانی کمتر باشند.

حسن کار رئیسیان این است که به جای متمرکزشدن بر روی خود رابطه و جزئیات آن کوشیده وزن بیشتر را به تبعات آن بدهد. بنابراین اینایده را به طور ضمنی در فیلم خود مطرح می کند که اگر مرد یا زن خود را در موقعیت این چنینی قرار دهد،احتمال بروز لغزش خیلی عجیب نیست. رئیسیان در عین حال کوشیده در بستر روایت چنین داستانی، معضلات اجتماعی را نیز مورد توجه قرار دهد.

دوران عاشقی از مجموعه عواملی حرفه ای برخوردار است که در توفیق هریک سهم ویژه ای داشته اند. نکته جالب اینکه در سالی که کثرت پایان های باز این فیلم نیز اگر چه پایانی نسبتا باز دارد اما سعی کرده از برخی جهات تکلیف مخاطب را مشخص کند.
 

این بهترین فیلم کارنامه‌ی رییسیان است و این امتیاز ناشی از فضای قصه‌گوی فیلم است؛ عنصری که اغلب فیلم‌های جشنواره (و سینمای ایران) از آن تهی هستند. فیلم در زمان درستی مقدمه‌چینی می‌کند، گره افکنی‌هایش را مطرح می‌سازد، بزنگاه‌های دراماتیک را ترسیم می‌کند، و موقعیت‌سازی پرتعلیقی را در باب تصمیم شخصیت‌های داستانش می‌آفریند و همه‌ی این‌ها معلول هماهنگی‌ای درست بین عناصر فیلم‌نامه و کارگردانی و تدوین است. اما نه… اشتباه نکنید. این‌که فیلم واجد این حسن‌هاست، دلیل نمی‌شود از هر جهت هم خوب باشد. مهم‌ترین نقطه‌ی ضعف فیلم آن است که وارد عمق ماجراها نمی‌شود و فردیت آدم‌ها قربانی صرف قصه‌گویی می‌شود. مقایسه‌ی فیلم با نمونه‌ی موفقی همچون لیلای مهرجویی شاید بهتر بتواند خلأهای فیلم رییسیان را توضیح دهد. سطح ماجرا که تعریف قصه است خوب است، اما عمق ماجرا که نقب به انگیزه‌مندی‌ها و دغدغه‌ها و تردیدهاست، نه. شاید برای سینمای پراداواصول ما چنین ظرفیتی هم زیاد بنماید، ولی به هر حال فیلم می‌توانست بهتر باشد که نیست. پیشنهاد می‌کنم در ویرایشی دوباره، نصیحت‌های پدر (پرویز پورحسینی) حذف یا تعدیل شود. بدجوری گفته‌هایش به شعار نزدیک است.

علی شیرازی

تا این‌جا بهترین فیلم رییسیان و یکی از آثار برتر جشنواره. فیلم‌ساز با استفاده از شخصیت‌ها و داستان معاصرش توانسته سندی از روزگار ما به دست دهد. به یاد بیاوریم دختر جوانی را که پیش خانم تمدن (لیلا حاتمی) که وکیل است می‌آید و در پاسخ او که چرا صیغه‌ی مردی متأهل شده می‌گوید «چه کار باید می‌کردم؟ مگر در این شرایط من زن نیستم؟» فیلم از این صحنه‌ها زیاد دارد، هرچند که رییسیان گاهی دچار اغراق و شعارزدگی هم می‌شود (نظیر صحنه‌ی مربوط به همان دختر). از این نظر با نوسان‌های کوچکی فیلم تا جایی خوب پیش می‌رود اما دقیقاً زمانی که بنزین ماشین تمدن تمام می‌شود شعارهای پدر (پرویز پورحسینی) از حد خود خارج می‌شود. به علاوه فیلم‌برداری یک‌دست نیست و بر خلاف نورپردازی و رنگ‌های خوب فیلم، گاهی لرزش‌های بی‌جایی را در حرکت دوربین مشاهده می‌کنیم. ستار اورکی یکی از بهترین موسیقی‌های کارنامه‌اش را برای دوران عاشقی نوشته و اجرا کرده است. دقت کنیم به نقش پیانو در تکمیل حس و فضای صحنه‌های کم‌موسیقی فیلم. یا استفاده‌ای که اورکی گاهی از گروه سازهای زهی می‌کند. در کل موسیقی دوران عاشقی مصداق خوبی برای آن تعریف قدیمی و مشهور از موسیقی در سینماست که می‌گوید: «بهترین موسیقی فیلم آن است که شنیده نشود.» رییسیان می‌تواند با اصلاحاتی مختصر دوران عاشقی را به فیلم بهتری بدل کند. هرچند با همین وضعیت هم او می‌تواند به گیشه‌ی فیلمش در سال آینده امید ببندد.

گزارش نشست فیلم «دوران عاشقی» ساخته علیرضا رئیسیان

این فیلم راجع به خیانت نیست

علیرضا رئیسیان گفت: این فیلم راجع به خیانت نیست، شخصیت در فیلم خطاکار است اما خائن نیست، چرا که او کارش را آشکارا انجام داده و هیچ چیزی را پنهان نمی‌کند. تم اصلی فیلم خیانت نیست بلکه بحران است.


 نشست فیلم دوران عاشقی صبح امروز با حضور علیرضا رئیسیان کارگردان فیلم، رؤیا محقق فیلمنامه‌نویس، علیرضا برازنده مدیر فیلمبرداری، هایده صفیاری تدوین‌گر، ستار اورکی آهنگساز، فرهاد اصلانی، لیلا حاتمی و مینا وحید بازیگران فیلم برگزار شد.

علیرضا رئیسیان در ابتدای این نشست در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه آیا در فیلم از دوربین روی دست استفاده شده بود یا خیر،‌گفت: تکنیک فیلمبرداری این کار دوربین روی دست نبود، فکر می‌کنم این روش را آقای برازنده برای اولین‌بار در فیلم استفاده می‌کرد و حس سیال بودن را به مخاطب منتقل می‌کرد. تمام فیلم، سیال است، چه در روایت و چه در اجرا. درنهایت راجع به فیلمبرداری می‌توانم بگویم که فیلمبرداری فیلم به خصوص در پلان‌های ترکیبی و حرکت پرسوناژها فوق‌العاده بود.

علیرضا برازنده نیز در این خصوص گفت: از دوربین روی دست در این فیلم استفاده نشده، آقای رئیسیان دوست داشتند تا تصاویر سیال باشد و از این سیال بودن می‌خواستیم به تعلیق برسیم.

رؤیا محقق فیلمنامه‌نویس این فیلم در ادامه این نشست در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه چرا دیالوگ‌های فیلم به ویژه دیالوگ‌های شخصیت پدر تکراری است، گفت: من با آقای رئیسیان سر دیالوگ‌ها بحث کردم، ایشان بسیار روی این موضوع وسواس دارند، در خصوص دیالوگ‌های پدر هم با توضیحاتی که آقای رئیسیان در این خصوص داده بودند سعی کردیم دیالوگ‌ها را هر چه بیشتر به فضای درونی این شخصیت نزدیک بکنیم.

ستار اورکی آهنگساز فیلم در خصوص شاخصه‌های موسیقی دوران عاشقی نیز گفت: من سعی کرده‌ام به موسیقی مینیمالی برسم که در بازی بازیگران فیلم تنیده شود، لحظات زیادی با آقای رئیسیان پای پیانو نشستم تا درنهایت موسیقی این کار شکل گرفت.

علیرضا رئیسیان در ادامه این نشست در پاسخ به این سؤال که پایان‌بندی فیلم چرا اینگونه است، و آیا شخصیت‌ها هم از یکدیگر گذشت می‌کنند، گفت: فیلم طوری پیش می‌رود که ما مدام این پرسش را در ذهن مرور می‌کنیم که پایان ماجرا به کجا خواهد انجامید، در پایان فیلم هم دو شخصیت اصلی به هیچ چیز اشاره نمی‌کنند، ما در واقع می‌خواستیم پایان‌بندی فیلم در ذهن مخاطب کامل شود.

لیلا حاتمی بازیگر این فیلم نیز در این خصوص گفت: ما خبر نداریم که چه اتفاقی خواهد افتاد، نکته‌ای که در سکانسی که در گلخانه شکل می‌گیرد به بیننده این احساس را می‌دهد که مسئله گذشت کردن نیست و مسئله اصلی میل این شخصیت برای انجام این کار است که به نظر من نکته جدید این فیلم همین موضوع است.

وی افزود: در پایان فیلم، به خاطر وجود نور و گل، امید هست و این امید را می‌توان حس کرد و همان موقع وقتی میترا از بیتا خداحافظی می‌کند می‌توانیم شادی درون او را احساس کنیم.

فرهاد اصلانی دیگر بازیگر این فیلم نیز در این نشست گفت: در مورد شخصیتم در این فیلم باید بگویم که کاملاً دراختیار آقای رئیسیان بودم و سعی کردم فقط خواسته‌های ایشان را اجرا کنم، همه چیز در مورد این شخصیت در ذهن آقای رئیسیان شکل گرفته بود و من کار خاصی انجام ندادم.

هایده صفیاری تدوین این فیلم نیز گفت: آقای رئیسیان دکوپاژهای دقیقی دارند و کاملاً مشخص است که چه اتفاقی قرار است بیفتد، ما در مرحله مونتاژ فیلم سعی کردیم با توجه به لحنی که فیلم داشت تغییراتی انجام دهیم.

علیرضا رئیسیان در ادامه این نشست در پاسخ به سؤال دیگری مبنی بر اینکه آیا این فیلم یک فیلم مردانه یا زنانه است، گفت: فیلم تأکیدی روی جنسیت ندارد. چندی پیش یکی از منتقدان می‌گفت که به این دلیل فیلم برای من جذاب است که شما خنثی نبودید و در عین حال بی‌طرف بودید، تمام فیلم های من بر روی شخصیت زن فیلم شکل می‌گیرد، به خاطر اینکه فکر می‌کنم به این بخش از جامعه بیشتر باید پرداخت.

لیلا حاتمی در خصوص سؤالی که درباره شباهت شخصیت او در فیلم دوران عاشقی با فیلم لیلا مطرح شد، گفت: این نوع شباهت به خاطر فیزیک و نوع بیان شخصیت است، من هم با دیدن این شخصیت یاد لیلا افتادم و مخالف این شباهت نیستم، اما این دو شخصیت تفاوت‌های عمده‌ای هم با هم دارند و این تفاوت در نوع زی‌اکشن‌ها و واکنش‌ها است و نکته جذاب این فیلم هم برای من همین بود.

علیرضا رئیسیان در پایان این نشست گفت: این فیلم راجع به خیانت نیست، شخصیت در فیلم خطاکار است اما خائن نیست، چرا که او کارش را آشکارا انجام داده و هیچ چیزی را پنهان نمی‌کند. تم اصلی فیلم خیانت نیست بلکه بحران است، اینکه آدم‌ها در بحران چه واکنش‌هایی نشان می‌دهند.
 

نظری بدهید

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

X
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به تیک فیلم(tikfilm.net) می باشد.